İnanmamanız Gereken Creepypasta Korku Hikayeleri

Creepypasta endişe kıssaları tarifi ile birinci defa internetin birinci yıllarında sosyalleşmemizi sağlayan forumlarda tanıştık. O devir toplumsal medya platformları bu kadar yaygın değildi ve kullanıcılar, takma isimlerle girdikleri forum sitelerinde kimi korkutucu öyküler paylaşıyorlardı. Anlatılan kaygı öyküleri güya kendi başlarına gelmiş ya da bir arkadaşları yaşamış üzere anlatıldığı için epey korkutucu oluyordu.

Vakit geçti, artık internette gördüğümüz hiçbir şeye kolay kolay inanmamayı öğrendik. Lakin kimi anılar o denli çabucak basitçe unutulmuyor. Anlatılan Creepypasta kaygı kıssaları bazen bir sinema ya da kitaba ilham oldu, bazen de bir kent efsanesine dönüşerek kalplerde bıraktığı endişe kırıntılarının sonsuza kadar kalacağını katılaştırdı. İşte bir periyot internet dünyasında kullanıcıları ürperten birtakım Creepypasta kaygı kıssaları.

Bir devir internet dünyasında fenomen olmuş Creepypasta endişe kıssaları:

  • Susturulamayan oyuncak bebekler.
  • Meyyit sevgilinin Facebook bildirileri.
  • Rus uyku deneyleri.
  • Morga giden asansör.
  • Tommy bugün okula gelmiyor.

Birçok sinemaya de bahis olan susturulamayan oyuncak bebekler:

Yer ABD, Güney Illinois. Bilhassa kırsal kesimde şimdi annelik deneyimi olmayan anne adayları için gerçekçi oyuncak bebekler üretildi ve bu oyuncak bebekler uygun fiyatlardan anne adaylarına satıldı. Oyuncak bebekler tıpkı gerçek bebek üzere ağlıyor, acıkıyor, altına yapıyordu. Böylelikle anne adayları kendi bebeklerini kucaklarına almadan evvel bebek bakımı hakkında bilgi ve tecrübe sahibi oluyorlardı.

Anne adayları çocuklarını dünyaya getirdikten sonra ise oyuncak bebekler beklendiği üzere davranmamaya başladı. Herkesin konutundaki oyuncak bebekler devamlı ağlıyor ve olağanda basitçe sustururulan bu oyuncak bebekler bir türlü susmuyordu. Susturmak için bazen vurmak ya da sertçe bastırmak gereken oyuncaklar için artık şiddetin dozunun arttırılması gerekmişti.

Oyuncak bebekler fakat başlarında bulunan sistem parçalanınca susuyorlardı. Ama bu sırada çok fazla ses çıkardıkları için kimi komşular rahatsız olmuş ve polise haber vermişti. Sesin olduğu konuta gelen polis tüm meskeni kan içinde bulmuştu. Anneler ise şaşkın, ellerinde bebek formunda boş bir kundakla dururken sadece oyuncaklarını parçaladıklarını argüman ediyorlardı. Halbuki kan, boş kundakların sahibine aitti.

Netflix bundan kesin bir dizi yapar: Meyyit sevgilinin Facebook bildirileri…

Bir yazılımcı olan Nathan, 5 yıldır birlikte olduğu kız arkadaşı Emily’yi 2012 yılında bir trafik kazası sonucu kaybeder. Ortadan vakit geçince Emily’nin ailesiyle konuşur ve kızın tüm toplumsal medya hesaplarını kapatırlar. Fakat kazadan yaklaşık bir yıl sonra Emily’nin Facebook hesabından Nathan’a iletiler gelmeye başlar. İletide, pazar günü ne yapacakları soruluyordur.

Nathan, birinin hesabı ele geçirdiğini ya da makus bir latife yaptığını düşünür fakat yazılanlar sırf ikisinin bileceği kadar özel şeylerdir. Vakit içinde Emily’nin Facebook hesabı, Nathan’ın fotoğraflarında kendini etiketlemeye başlar. Nathan sonlanarak hesaba bildiri attığı vakit ise anlamsız ve daha evvelki iletilerden kopyalandığını düşündüğü cevaplar alır.

Hesaba nerelerden giriş yapıldığını tespit ettiğinde ise şoke olur. Zira hesaba giriş yapılan pozisyon kendi konutudur. Artık gözüne uyku girmez hale gelen Nathan, Emily’den gelen bir fotoğrafla uygunca aklını kaybetme noktasına gelir. Fotoğraf kendi konutunda, kendi odasının kapısından çekilmiştir. Nathan hakkında bilinen son şey, arkadaşına gönderdiği ‘Eve girmeye korkuyorum.’ iletisidir.

Hayal gücünün hudutlarını zorlayan Rus uyku deneyleri:

Rus bilim insanları, İkinci Dünya Savaşı sırasında alınan esirler üzerinde bir uyku deneyi yaparlar. Bu deneye nazaran denekler bir odaya kapatılacak, uyumamaları için birtakım gazlar verilecek ve durumun ne olduğu gözlemlenecekti. Kâfi su, besin, kitap, yatak ve tuvalet olan bir duvarı camdan odaya 5 denek yerleştirildi. Deneyin birinci 5 günü her şey yolunda gitti.

5. günden sonra denekler birbiri ile konuşmayı kesti ve bilim insanlarının onları dinledikleri mikrofonlara garip şeyler fısıldamaya başladılar. 9. gün iki denek birkaç saat ortayla ses telleri parçalanana kadar çığlık attı ve sessizliğe büründüler. Başka denekler de çıldırarak kitap sayfalarını parçaladılar ve odanın camını büsbütün kapattılar. 14. güne kadar ortalık sakindi. Denekler, 14. gün içeri gireceklerini söyleyen bilim beşerlerine, artık özgür olmak istemediklerini söylediler.

Bilim insanlarının talimatı ile odaya giren asker bir deneğin öldüğünü, kalan deneklerin organları dışarı çıkana kadar birbirlerini parçaladıklarını ve yiyeceklere dokunulmadığına nazaran birbirlerini yediklerini gördü. Denekler tedaviyi reddediyor, uyumamak için tekrar gaz istiyorlardı. Tedavi sürecinde biri daha ölünce kalan 3 denek yine deney odasına yerleştirildi. Ama bu noktada deneyin denetimde çıktığı düşünülerek denekler öldürüldü ve kimi askerler de intihar etti. Son deneğin son kelamları ‘Biz aslında siziz.’ oldu.

Morga giden asansör:

Bir tabip ameliyathaneden çıkmış ve odasına çıkmak için asansöre binmiştir. Yanında da kendiyle emsal yaşlarda, kıyafetinden hasta olduğu anlaşılan bir kişi vardır. Asansör aşağı inerken bir katta durur. Karşılarında hasta kıyafetli bir çocuk vardır ve asansörün aşağı mı indiğini sorar. Hekim, hastayı süzer ve asansörün üst çıktığı söyleyerek kapıyı kapatacak olan düğmeye basar. Hasta ise şaşkındır.

Asansör kapısı kapanınca hasta doktora, çocuğu neden içeri almadığını sorar. Hekim, çocuğu tanıdığını ve çocuğun geçen hafta kanser yüzünden öldüğünü söyler. Çocuk morga gidiyordur, bu durum bileğindeki mavi renk bileklikten anlaşılır. Hasta biraz şaşırmıştır. Nasıl yani diye sorar kendi bileğini gösterek, benim bilekliğim üzere mi?

Tommy bugün okula gelmiyor:

John isimli küçük bir çocuk her sabah olduğu üzere uyanmış ve okul servisine binerek okula yanlışsız gitmeye başlamıştır. Alışkanlığı olduğu üzere yol boyunca müzik dinleyip etrafı izler. Servis, çok da samimi olmadığı arkadaşlarından biri olan Tommy’i almak için meskeninin önünde durur lakin gelen giden yoktur. Tommy’nin hasta olduğu düşünülerek servis yoluna devam eder.

Olağan bir gün sonunda meskenine gelen John, haberlerde dehşetli bir cinayet işlendiğini ve Tommy ile birlikte tüm ailesinin kimliği bilinmeyen bir şahıs tarafından öldürüldüğünü öğrenir. Uykusuz bir gecenin sabahında okula gitmek için yeniden servise biner. Sürücünün olaylardan haberi olmadığı için servis Tommy’i almak için meskeninin önünde durur. Tommy ve ailesi soluk yüzleriyle camdan Tommy’nin gelmeyeceğini işaret ederler. Servis, yoluna devam eder.

Bir periyot internet dünyasında fenomen olan kimi Creepypasta kaygı öykülerinden bahsettik. Bunların sadece birer kurgu olduğunu ve rastgele bir gerçekliği olmadığını unutmayın. Bunlara emsal, unutamadığınız Creepypasta dehşet kıssaları varsa yorumlarda paylaşabilirsiniz.